De teloorgang van een parfumhuis

Toen ik jonger was, heb ik jaren gespaard om een flesje Boucheron eau de parfum te kunnen kopen. Boucheron was vroeger een ontzettend duur en luxe merk. Toen ik genoeg bij elkaar had gespaard, ben ik naar de winkel gegaan. Ik kwam uiteindelijk niet terug met de originele Boucheron, maar met Boucheron Jaïpur, een geur die toen net nieuw was. Jaïpur nu vinden is net zoiets als een eenhoorn zien, de geur is al lang uit de handel en er is nauwelijks aan te komen.

Maar goed, de moraal van het verhaal; Boucheron was een vroeger een ontzettend duur merk. Het was niet overal verkrijgbaar en qua prijzen vergelijkbaar met de prijzen die Chanel en Dior nu vragen en qua uitstraling deed het niet onder voor welk niche merk dan ook tegenwoordig. In de winkels waar je Boucheron kon kopen, vaak luxe particuliere parfumeriezaken of chique warenhuizen, was ook vaak Lalique aanwezig, of Van Cleef & Arpels en Chopard. Al deze merken hebben tegenwoordig één ding gemeen, tezamen met een handjevol andere voorheen chique merken, ze zijn tegenwoordig heel goedkoop!

Lalique Satine Parfums Gres Cabochard Cherie Boucheron Tonka De parfumkast vintage parfum

Natuurlijk, een ontzettend goed parfum kopen voor weinig geld, daar wordt bijna iedereen blij van, zo ik ook! Toch vraag ik me af hoe het mogelijk is dat dit soort merken zo goedkoop verkocht worden. Het is niet dat het alleen de oudere releases betreft, vaak zie je ook de nieuwe parfums van deze merken binnen enkele maanden al op discount websites. Natuurlijk kan het zo zijn dat er grote voorraden opgekocht worden van retailers die failliet zijn gegaan, maar het is een wereldwijd fenomeen dat zich al zeker 10 jaar voordoet. Je vraagt je bijna af waarom deze merken nog parfums blijven creëren. Het grappige is dan weer wel dat de parfums op de site van het merk zelf niet afgeprijsd zijn, maar voor hele hoge prijzen aangeboden wordt.

Ik vraag me steeds weer af hoe dit fenomeen tot stand is gekomen. Ik kan me ook voorstellen dat de genoemde merken niet echt heel blij worden van zo'n downwards marketing. Wat zou Tom Ford, oftewel Estee Lauder, doen in dit soort gevallen denk ik dan. Wat ik wel ontzettend jammer vind, is dat het kopen van zo'n merk parfum dan direct het gevoel "goedkoop" geeft, wat naar mijn idee totaal niet terecht is. Want wist je dat de originele Boucheron voor vrouwen ooit verkozen is tot beste parfum van de wereld?

Toch zie ik, zeker na de Corona pandemie, wel een verandering in dit fenomeen. Voorraden bij discounters slinken, oude producties worden stopgezet en geuren verdwijnen of worden in een nieuw jasje gegoten. Er zijn in ieder geval veel minder parfums te vinden die voor hele lage prijzen verkocht worden. Word ik daar blij van? Ja en nee. Zoals ik al eerder schreef: het is erg prettig als je van parfums houdt, zoals ik, om een goede deal te sluiten, maar ik kan me ook ontzettend storen aan een goedkoop gevoel bij een geweldige creatie.

Op de foto zie je Boucheron Fève Tonka de Canaima. Dit is Boucheron' s poging de niche markt te veroveren denk ik. Meerdere merken hebben dit soort acties ondernomen om zich te onderscheiden van de rest. Deze lijn is ontzettend populair en wordt in de retail sector verkocht voor zeer hoge prijzen, om vervolgens voor de helft bij de discounters te verschijnen. Super populair bij YouTubers, maar blijkbaar niet in trek genoeg om in de winkels verkocht te worden...

Lalique Living zie je ook op de foto. Helaas uit de handel genomen. Dit is werkelijk waar één van de beste geuren die Lalique ooit heeft gemaakt. Een houtachtige lavendel geur, de voorloper van YSL Libre zeg maar, alleen helaas iets te vroeg uitgebracht, in 2015, toen de meeste vrouwen deze geur waarschijnlijk nog te uniseks vonden.

En last but not least, Cabochard Chérie van Parfums Grès. Een gemoderniseerde zoetige versie van de populaire chypre geur Cabochard van hetzelfde merk. Ik heb Cabochard altijd net iets te heftig gevonden, maar Chérie vind ik een heerlijke geur. Grès was vroeger het equivalent van Chanel, een even zo populair modehuis als Chanel. De couture werd door veel beroemdheden gedragen, alsmede de parfums van dat huis. Grès is helemaal niet meer te vinden in warenhuizen en parfumeriezaken en is gedegradeerd tot Internet. Ik begrijp daar helemaal niets van. Hoe kan Chanel altijd chiq blijven en Grès niet? Zelfs de onlangs overleden couturier Azzedine Alaïa was een groot bewonderaar en bezat een enorme collectie van het modehuis. Deze wordt zelfs tentoongesteld tot januari 2024 in het Palais Galliera in Parijs. Hoe kan het dan zijn dat een modehuis als Grès en haar parfums zo onpopulair zijn geworden?

 

Judith, founder

 

Terug naar blog

Reactie plaatsen

Let op: opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden gepubliceerd.